Грузинско-русский словарь Нико Чубинашвили

слово: პ...

Страницы (по 100 слов): 1 2 3
предыдущая • следующая

პ

p’

ქარაგმიანნი ლექსნი: პ~დ, პ~ლად - პირველად, პ~ლი - პირველი. პ იხმარების ზოგჯერმე ნაცულად ბ და ფ (იხილენ ასონი იგი).

პაეგრაცი

p’aegratsi

(ხე) ექუსთა დღეში.

პაემანი

p’aemani

ვადა, შეპირებული დრო (ვეფხისტ. 842, 1318), срок. თ. ბორჯალ, ს. პაიმან.

პაექრობა

p’aekroba

ბაასი, ცილობა, ლაპარაკი (მიქია. 6,2), прение, словопрение, диспут.

პავასაკი

p’avasak’i

ხალთა-გუდა, პარკი ან ტომარა (ნახე ვაშკარანთან), мех, мешец, мешок (იგავ. 1,14; ისაი. 46,6).

პაიკი, ფაიკი

p’aik’i, paik’i

შიკრიკთაგანია.

ნარდთა და ჭადრაკთ კუკები, шашка, пешка шахматная.

პაიჭი, პაჭიჭი

p’aikhi, p’akhikhi

წვივთ საცვამი, ღაზლის ნაქსოვი, паголенок.

პალანი, ფალანი

p’alani, palani

კურტანი აქლემთა, სახედართა და სხუათა საკიდართა ხვასტაგთა, რომელზედაც ააჰკიდებენ საპალნეს (დაბად. 31,34), седло верблюда. თ. ფალან-ჯაიზ [სპ.].

პალატი

p’alat’i

დარბაზი, სასძლო, სამეფო სახლი დიდი და ვრცელი (საქმ. 25,23), палата, чертог, зала, παλάτι, παλάτιον.

პალდუმი

p’aldumi

ჯორთ საბარკლე.

პალეკარტი

p’alek’art’i

მაზარა, პოდირი, ვარმანდი, მონაზონთ სამოსელი უსახელო, გრძელი, ფართო და ნაოჭიანი კისერში, დიდის ვასილისგან ხმარებული და მისგანვე შემოღებული, монашеская мантия.

პალეკუნტი

p’alek’unt’i

ფოთხი, ხვეული ქადა (ნახე პურთან).

პალვანდი

p’alvandi

ცხენთა ფეხთ სახლათი თასმა.

პალო

p’alo

მცირე მანა მიწაზედ დასარჭობი, საბმელად ხვასტაგთა, кол, спица, παλοϋκι, παλουκάκι.

პამპლავაქი

p’amp’lavaki

მეტიჩარა, მარიგებელი.

პანაშვიდი

p’anashvidi

ლოცვა მიცვალებულთათჳს, панихида, παννυχίς.

პანდური, პანჩური, პაღური

p’anduri, p’anchuri, p’aghuri

უკანიდამ მუხლის კურა.

პანდუქსიონი

p’anduksioni

ქარვასლა, კაპილიონი, მოგზაურთ სადგური, постоялый двор, πανδοχεϊον.

პანტა

p’ant’a

(ხე) გარეული წურილი სხალი, груша лесная, [პანტაფშატი ოლე, ბრკენა].

პაპა

p’ap’a

ბაბუა, მამის მამა (ვეფხისტ. 591), дед, πάππος.

პაპა

p’ap’a

ბერძულად: მღუდელი, ხუცესი, παπάς.

ანუ რომის პაპა, უპირატესი მღუდელთმთავარი, Папа римский, Πάπας.

პაპანება

p’ap’aneba

ხუარშაკი, გარდამეტებული სიცხე მზისა, зной.

პაპირი

p’ap’iri

ეგჳპტური მცენარე, რომლისაცა უშინაგანესს ქერქს ხმარობდნენ ძველნი საწერად ქაღალდის მაგიერ, папир, papyrus.

პარაკად

p’arak’ad

ეს ბერძული ზმნისზედა, რომელიც უხმარიათ საღვთოს წერილში, ჰნიშნავს: გზად, ანუ წინაშე (მარკ. 15,21), мимо, дальше, ниже, παρακεϊ, παρακάτο, παράγοντα.

პარაკლისი

p’arak’lisi

სავედრებელი ლოცვა, молебен, παράκλησις.

პარაკლიტონი

p’arak’lit’oni

ბერძულიდამ ითარგმნების ნუგეშინის მცემელი, παράκλησος, ხოლო ქართულად უწოდებენ წიგნსა რვა ხმათა საგალობელსა, რომელსაც ბერძულად ჰქვიან οκτόηχος, октоих.

პარასკევი

p’arask’evi

მეექუსე დღე კჳრიდამ, რომელია აფროდიტისა (ნახე ცთომილთან), пятница, παρασκευή.

პარვა

p’arva

(ვიპარავ) ქურდობა, ცოდვა წინააღმდეგად 8 მცნებისა (მატ. 15,19; მარკ. 7,21), красть.

პარი

p’ari

პირველივით არა იხმარების მარტივად, არამედ რთულად (ნახე წინაპარი).

პარკი

p’ark’i

მცირე ტომარა ღაზლისა ან ტილოსი, мешечек, куль, აბრეშუმის პარკი, кокон, ccocon, პარკი, струк.

პაროფსიდი

p’aropsidi

პინაკი, ბადია ან სინი (მატ. 23,25 და შემდგომი), блюдо, παροψίδης.

პარსვა

p’arsva

(ვჰპარსავ) სამართებლით მოჭრა თმათა, ანუ გაკრეჭა ხვასტაგთა, რისვა, брить, или стричь.

პარტახი

p’art’ach’i

უმუშავარი ვენახი, აბეჩხარი.

პარტახტი

p’art’ach’t’i

სნების მსხმო, ფოლაქები, сыпь, пятна на больном.

პასენაქი

p’asenaki

მეფის წინაშე მდგომი, ხელჯოხიანი მანდატური (წმიდის ნინას ცხოვრებაში).

პასექი, პასქა, პასხა

p’aseki, p’aska, p’asch’a

ჩინებული დღესასწაულობა ურიათა მოსახსენებელად გამოსლჳსა მათისა ეფჳპტით (ლავიტ. 23,5; მატ. 26,18), пасха, πάσχα.

ხოლო ქრისტეანენი ვუწოდებთ საუფლოსო დღესა ქრისტეს აღდგომისა.

პასტოფორიონი

p’ast’oporioni

სახლი საცავი საუნჯეთა (იერემ. 35,4 და შემდგომი), хранилище имения.

პასუხი

p’asuch’i

მიგება, სიტყჳსგება, ответ; პასუხის მიცემა იგივე (იერემ. 20,12).

პასუხისგება

p’asuch’isgeba

(პასუხს ვუგებ) გაცემა პასუხისა, отвечать.

პასხალია

p’asch’alia

დღე პასეკისა (ნახე პასქა), день пасхи, πασχάλια.

პატარა

p’at’ara

მცირე, მომცრო (ნახე უმცირესთან), малый, маленький.

ბოშვი, ყრმა, младенец, ребенок.

პატარძალი

p’at’ardzali

ქალი ახალ ნაქორწილევი (ნახე დედოფალი), новобрачная.

პატივება

p’at’iveba

(ვაპატივებ) გაპატიოსნება, პატივის მიცემა, чествовать.

მიტევება, შენდობა, прощать, послаблять.

პატივი

p’at’ivi

შინაგანი გრძნობა უაღრესობისათჳს სხჳსა ვისმე (ფსალ. 28,1), честь. ს. პატივ.

ღირსება, ჩინებულება, სახელოვნება (მუნვე, 8,5 და 48:13,21, კუალად 98,4; რომაელ. 2,10).

პატივისდება, პატივისცემა

p’at’ivisdeba, p’at’ivistsema

(პატივსვსდებ, -ვცემ) გაპატიოსნება, ჩვენება პატივისა (მატ. 15,4 და შემდგომი; მარკ. 7,6 და შემდგომი), почитать, чествовать, уважать.

პატივოსანი

p’at’ivosani

პატივსადებელი, ღირსი პატივისა (ფსალ. 115,6), честный, почтенный.

ძვირფასი, დიდის ფასისა (მუნვე, 20,3), честный, ценный, дорогой, драгоценный.

ჩინებული, მოსაწონი, საუკეთესო, славный, важный, прекрасный.

პატივოსნება, პატიოსნობა

p’at’ivosneba, p’at’iosnoba

პირიანობა, მართლსულობა, კეთილსვინდისიანობა, честность.

პატიმარი

p’at’imari

შეუკრავად ტუსაღი (ვეფხისტ. 1310. 1312), арестант. თ. თახსირ, ტუსაღ.

პატიმრობა

p’at’imroba

ტუსაღობა, арест.

პატიჟი

p’at’izhi

პატივის მიხდა, დასჯა, გარდახდევინება (ვეფხისტ. 240, 799), наказание, взыскание.

გარჯა, შრომა, სარჯელი (მუნვე, 115, 150, 295), труд, пренесение, претерпение трудов.

პატნეზი

p’at’nezi

სიმაგრე, სინგარი დაზვინებულის მიწისაგან, ანუ ალიზთაგან, გინა მესერი ძელთაგან (3 მეფ. 20,12), вал (ეზეკ. 4,2), острог, [бастион].

პატოანი

p’at’oani

სარკმელი (მამათ. ცხ.).

პატრონება

p’at’roneba

(ვაპატრონებ) მიცემა სამკჳდროდ, სამფლობელოდ (ვეფხისტ. 507).

პატრონი

p’at’roni

უფალი, ბატონი, მფლობელი (ვეფხისტ. 152, 395), владетель, господин, хозяин, patronus.

პატრონობა

p’at’ronoba

(ვჰპატრონობ, ვაპატრონები) ფლობა, მთავრობა (ვეფხისტ. 154, 160, 520), владеть.

მფარველობა, მზრუნველობა, მოვლა (მუნვე, 161, 166), иметь присмотр, покровительствовать.

პატრუქი

p’at’ruki

ფილთა, შეგრეხილი ბამბა სანთელთა შორის ჩატანებული, ანუ ბაზმაკთა და კანდელთა შინა ჩადებული ასანთებად (მატ. 12,20), лен, фитиль, светильник.

მუწუკთა შინა მოგროვებული და გამაგრებული მანკი, რომელიც გამოვარდების შემდგომად დამწიფებისა და გამორწყვისა.

პატრუჭაგი

p’at’rukhagi

(ოთხფ.) საკლავი ცხვარი, ანუ თხა (ნახე ცხვარი) (დან. 14:31,32), овца.

პაქსიმადი

p’aksimadi

ორცხობილა პური, сухарь, παξιμάδι, δάκι.

პაღვი

p’aghvi

დიდი მუცელი, пузо, пузище.

პაღვიანი

p’aghviani

მუცლიანი, დიდ მუცელა, пузатый.

პაღული

p’aghuli

კიდობანივით.

პაღური

p’aghuri

(მძრ.) კირკინო, ზღჳს კიბო დიდი, морской рак, παγοϋρι.

პაშტა

p’asht’a

ქრთილის მარცულის წონა, დანგის მეთორმეტედი (ნახე საწონთან), гран.

პაშტი

p’asht’i

ხორბლის საკმაზავი ცხრილი.

პაწაწა

p’ats’ats’a

ფრიად მცირე, маленький, крошечный.

პაწუა, პაწიკელა

p’ats’ua, p’ats’ik’ela

მატრაკვეცა.

პაჭენისი

p’akhenisi

როარტაგის გარდანაწერი, პირი წერილთა, список, копия.

პახტი

p’ach’t’i

მახტი, მახთა, წლის გამოსაღები ერთის თემისა სრულიად გარდაკვეთით, оклад, оброк.

პეიტარი

p’eit’ari

ბეითალი, ცხენის მკურნალი.

პელაგონი

p’elagoni

ზღუა, ანუ სასუალი მისი, море, πέλαγος.

პენტეკოსტი

p’ent’ek’ost’i

მარტჳლია, მეერგასე დღე, пятидесятница, πεντηκοστή.

პენტელა

p’ent’ela

ხელოსანი, მპენტავი ბამბისა, მატყლისა და მისთანათა.

პენტვა

p’ent’va

(ვჰპენტ, -ტავ) მშვილდით და კინტით გაწკეპა ბამბისა, ანუ მატყლისა გასაწეწად და დასაწმენდად, взбивать.

პეპელა

p’ep’ela

(მწერ.) მწერი დიდროვან ფრთებიანი და ჭრელი, бабочка. თ. ფარვანა [სპ.].

პეპელი

p’ep’eli

ოქროს ფიცარი (ლევიტ. 8,9), дощица златая.

პეპლვა

p’ep’lva

(ჰპეპლავს, იპეპლება) მფრინველთ აღრევა (ნახე ხურაობა).

პეჟო, პეჟული

p’ezho, p’ezhuli

წყალთ პერული.

პერანგი

p’erangi

კვართი შიგნიდამ საცმელი სამოსელი ტანისა (ვეფხისტ. 120, 1245), рубашка.

პერექლი

p’erekli

დიდი დაფარნა, სიწმინდეთ საბურველი, травоздух.

პერი

p’eri

ქაფი (იუდ. 1,13), пена. ს. ქაფ.

პერიკმები

p’erik’mebi

ხამლნი, ჩექმები (დანიილ. 3,21), сапоги.

პერიპატოელი

p’erip’at’oeli

ბერძულად მოარული, ვინადგან არისტოტელმან შემოიღო სწავება მოწაფეთა სიარულით სასწავლებელსა შინა, ამად შედგომილნი მისნი იწოდებოდენ პერიპატოელად (შავთ. 53), перипатетик, περιπατετεικός, ხოლო სასწავლებელსა მათსა ეწოდა პერიპატოული, перипатетическая школа.

პერიჶრასი

p’eri[ჶ]rasi

განმარტება, ანუ თარგმანება მრავლითა ლექსებითა (დამასკ. 61), περίφρασις.

პეროვნება

p’erovneba

(პეროინ) ქაფის გამოშვება პირიდამ (მარკ. 9:18,20), испускать пену.

პერპერა

p’erp’era

(ვეფხისტ. 1427) ვახტანგ მეფე განმარტებს: მოსაკმაზავს გარდა, რაც რამ სხვა კიდევ კარგი მოემატოს.

პერსეპოლი

p’ersep’oli

ძველთა მოისტორიეთაგან ესრეთ წოდებულ არს აწინდელი შირაზი, Персеполь, Шираз.

პერული

p’eruli

პერი, დორბლი ქაფივით.

პეტალი, პიტალი

p’et’ali, p’it’ali

მეტალლთ პურცელი, ჯიღჯიღა ან საჭედარი, πέταλον.

პეტრეტიკონი

p’et’ret’ik’oni

თხის ტყავის ეტრატი.

პეშვი

p’eshvi

ორი ხელი რა მოხარო ჭურჭლად (ნახე მუჭი).

პიდალიო

p’idalio

აფთიონი, ტიმონი, ნავის სამართი საჭე, кормило, руль. πεδάλιον.

პითიკი

p’itik’i

ჰასაკ-მცირე კაცი, ანუ მაიმუნი (3 მეფ. 10,22), питик, πίθηκος. თ. ჯუჯა.

პითონი

p’itoni

სული მისნობისა (საქმ. 16,16), дух пытлив т.е. прорицательный, гадательный, პითაი ეწოდებოდა აპოლლონის კერპის ქურუმსა დედაკაცსა, მისანსა დელჶის ბომონსა შინა, ხოლო მაუწყებელსა მისსა - სული პითონი, πνέυμα πϋθονος, spiritus pithonis.

პილო, სპილო

p’ilo, sp’ilo

(ოთხფ. ფსალ. 44,8), слон. თ. ფილ [სპ.].

პილპილა

p’ilp’ila

(ბალ.) სოკოა ერთი, груздь.

პილპილი

p’ilp’ili

(ხე) მგორვალა, перец, πιπέρι. თ. ფილფილ [არაბ.].

პილპილ, პირპირ

p’ilp’il, p’irp’ir

ე.ი. სავსე კიდურებადმდე, полог до краев.

პინაქსი

p’inaksi

ზანდუკი, სარჩევი წიგნისა, оглавление, πίναξ.

პინა, პინაკი

p’ina, p’inak’i

დიდი ჯამი ან თეფში ხისა (გამოს. 25,29; მატ. 26,23), блюдо, πινάκι, πινακάκι.

პინჩვი

p’inchvi

ნესტო, ცხვირის ხურელი, ноздри.