главная страница
все словари сайта
услуги перевода
новости
статьи
внешние материалы:
словари
инфо об этом языке
ссылки
|
главная страница
| |||
для вставки символа в форму поиска кликните по нему
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჲ ჳ ჴ ჵ ჶ
• Возможен поиск по грузинскому и русскому слову.
• Грузинские слова можно вводить в форму поиска, выбирая буквы из списка, а также латиницей.
• Для поиска по целому слову (как грузинскому, так и русскому) или по началу слова, вводите запрос как есть.
• Для поиска грузинских слов в теле статьи задавайте запрос с плюсом (+word). Также этим способом можно искать произвольные русские и грузинские буквосочетания (например, по запросу '+острый' находится слово mach’vili которое переведено, как 'вострый').
• Буквы, отсутствующие в современном грузинском алфавите, не траскрибируются и заключаются в квадратные скобки.
• По ссылке & открываются слова, по техническим причинам не вошедшие в другие буквенные разделы (в источнике эти словарные статьи заключены в квадратные скобки)
• Слово, найденное в теле статьи, выделяется цветом
• к началу
ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჲ ჳ ჴ ჵ ჶ &
слово: ქ...
Страницы (по 100 слов): 1 2 3 4
предыдущая • следующая
ქ
k
ქარაგმიანნი ლექსნი: ქ~ე - ქრისტე, ქე~ანე - ქრისტიანე, ქ~კს - ქრონიკოს, ქყ~ანა - ქვეყანა.
მსოფლიოთა მიუღიესთ ჩვეულებად, შესავალსა ანუ თავსა შინა წერილთასა დასმენ მხოლოდ ქ ნაცულად ქ~ე დასანიშნველად ქრისტეანობისა თჳსასა, ხოლო ზოგნი დაიწყებენ წერილსა ლექსითა ღ~თო (იხილე ასოსა შინა ღ).
მრავალთა ბერძულთა ლექსთა შინა ასო ქ ხმარებულ არს ნაცულად χ, რომელიცა ბერძულად გამოიღების არა თუ ხორხითა, ვითა ქართულნი ხ და ჴ, არამედ ლბილად შეხებითა ენის საშუალისათა სასისამდე, სადაცა გამოითქმის გ, კ ანუ ქ, ვითარ: ქარტა χαρτί, ქარაგმა χάραγμα, ქლამინდი χλαμύς, არქიმანდრიტი αρχιμανδρίτης და სხ.
ქა!
ka!
მდაბიურად შემოკლებით ქალო.
ქაბრაწოვანი
kabrats’ovani
დიდი პური, ფუნთუში, калач.
ქადა
kada
ერბოთი ზელილი პური (ესენი ნახე პურთან).
ქადაგება
kadageba
(ვჰქადაგებ) ხმამაღლად მოძღურება, სწავლა (მარკ. 1:4,7,14 და შემდგომი), проповедывать.
გათქმა, ხმისდაგდება (მატ. 6,2), трубить, разглашать.
თჳთ თქმული, ანუ სათქმელად დაწერილი მოძღურება, проповедь. поучение.
ქადაგი
kadagi
მქადაგებელი, ღაღადისი, ანუ გზირი (დან. 3,4), проповедник, вестник.
ქადება
kadeba
(ვუქადებ) სათხოვრის დაპირება (ვეფხისტ. 835), сулить, обещать.
მუქარა, დამუქრება, აღკრძალვა (ზაქარ. 9,14), прещенье, претить, угрожать.
(ვიქადი) კვეხნა (ფსალ. 5,11 და 31,11, კუალად 51,1), хвалиться, похваляться, хвастать.
ქადილი
kadili
მუქარა, ზავთი, ბაქი, ან კვეხნა, угрозы, хвастовство.
ქავება, ქავილი
kaveba, kavili
(მქავი) ფხანის აშლა, свербеть, свербить, чешется.
ქათამი
katami
(მფრ.) ცნობილი შინაური მფრინველი, курица, куры, მამალი და დედალი თჳნიერ დართჳსა სხუათა სახელთასა ჰნიშნავს ქათამთა გუარსა. მართვეთა მათთა ეწოდება წიწილა, მოზდილთა - ვარია, სამამლესა - ჩიორა, სადედლესა - წრიაპი.
ქათანი
katani
კობალა ტილო, двойной холст.
ქათმის კუჭეჭა
katmis k’ukhekha
(ბალ.)
ქალა შაქარი
kala shakari
დაბალი საქარი, мелюс-сахар.
ქალა
kala
თავის სარქველი, череп, ქალა შაქრისა.
ქალამანი
kalamani
კოთხუჯი, თასმით ამოსხმული ფეხსაცმელი.
ქალაქთმთავარი, ქალაქპეტი
kalaktmtavari, kalakp’et’i
მოურავი, განმგებელი ქალაქისა (საქმ. 17:6,8; შავთ. 19), градоначальник.
ქალაქი
kalaki
ერმრავალი შენობა შუკა-ბაზრითურთ და გალავანით, ანუ თხრილით მოზღუდვილი (ფსალ. 9,6; ლუკ. 2:3,4 და შემდგომი), град, город. თ. შაჰრ [სპ.], ს. ქაღაქ.
ქალბანა
kalbana
სუნნელი ნაწვეთი ხეთა, პოვებული აფრიკასა შინა (გამოს. 30,34), халван.
ქალდეა
kaldea
უჟიკეთი, ბაბილოვანის თემი.
ქალი
kali
ასული, შვილი, ხოლო ზოგად ეწოდების მდედრთა მცირიდამ ვიდრე ბებრადმდე, უფრო პატივისცემით (გამოს. 1,16), женский пол (მარკ. 6,22 და შემდგომი), девица, дочь, также госпожа, дама (ნახე რთულნი: სეფექალი, ქალბატონი, ლექსთა თანა დედოფალი, კაცი) (ვეფხისტ. 1219).
ქალკიდონი, ხალკიდონი
kalk’idoni, ch’alk’idoni
თუალი პატიოსანი (ნახე სპეკალი) (გამოცხ. 21,19), халкидон.
ქალობა
kaloba
ყმაწვილქალობა, მდგომარეობა, ანუ თჳსება ქალისა (ვეფხისტ. 1219).
ქალფაქი
kalpaki
თალფაქი, არაღჩინი, სკუფია, калпак.
ქალწულება
kalts’uleba
უმანკოება, მდგომარეობა ქალწულისა (ლუკ. 2,36), девство.
ქალწული
kalts’uli
ვაჟი უბიწო, девственник.
ქალწული, -ლა
kalts’uli, -la
ქალი უქმრო, უბიწო, უმანკო (მსაჯ. 21,12; ფსალ. 44,14 და 67,25; მატ. 25,1 და შემდგომი), дева, девица.
ნიშანი ზოდიაქოსი, რომელიცა აგჳსტოსა შინა მიითუალავს მზესა (ნახე ზოდიაქთან), знак зодиака.
ქალწულმოწამე
kalts’ulmots’ame
სათნოდ ღვთისა შეწირული ქალწულებითა და მოწამეობითაცა მრჩობლად, девственномученик, -ца.
ქამა
kama
(ბალ.) სოკო გემრიელი.
ქამანდი
kamandi
საგდებელი, ნადირთ შესაპყრობი თოკი (ნახე საბელი), аркан.
ქამანჩა
kamancha
მცირე მშვილდი გაბმული ცხენის ძუვითა, ჭიანურის საკრავი, [бряцало].
ქამარი
kamari
ზოსტერი (ნახე სარტყელი).
ქამელეონი
kameleoni
(მძრ.) хамелеон (მსვენლომი ნახე).
ქამუდი
kamudi
ხარჯი, რიოში, ჯერკუალი.
ქამხა
kamch’a
აბრეშუმის ნაქსოვია, камка, καμουχός (?). თ. ლობდან [სპ.?].
ქანდა
kanda
ოქროს ვარაყი (ნახე ოქრომკედთან), золотой лист.
ქანდაკი, ქანდაკებული
kandak’i, kandak’ebuli
სახედ ჩამოსხმული მეტალლი, ანუ მოჭრილი ქუა, ძელი და მისთანანი (გამოს. 25,31; ისაი. 10,10; შავთ. 42), изваяние. თ. შაბაქა და ჩოქურთმა.
ქანდარა
kandara
მფრინველთ საჯდომი ხარიხა.
ქანდაქარი
kandakari
მოქანდული, გულქანდებული, ოქროცურვებული, მოვარაყული, позолота.
ქანება
kaneba
(ვაქანებ, ვექანები, ვჰქანაობ) ჩამოკიდებით რხევა, რწევა, качать, -ся.
ქანთილი
kantili
ბუშტი შარდისა, ნაღულისა და მისთანათა, пузырь.
ქანი
kani
ლითონი, ადგილი, სადაც იპოვებიან მეტალლნი და სხუანი მიწასა და კლდეთა შინა მოსათხ[რ]ელნი ნივთნი, ვითარ მარილი, შაბი, გვარჯილა და მისთანანი (შავთ. 58), рудник, рудокопня.
ქანქანა
kankana
ქოქანიკი, ხელოვნებით გამომთხრელი ღრუდოთა და გამომყუანი წყალთა, рудокопатель, ископатель колодцев и т.п.
ქანქარი
kankari
ტალანტი (იხილე მნა) (მატ. 25,15 და შემდგომი), талант.
ქანჩი
kanchi
ხრახნილი, მოსაჭირებელი ტრედი, ანუ შეშარტულთ მოსაჭირები კეტი, гайка.
ქანცი
kantsi
მეტი დაშრომა, დაღალვა, истощение сил, [ქანცი გამიწყდა].
ქარაბაკი
karabak’i
ნაკაფთაგან წნული ბაკი (ნახე ზღუდესთან), [забор деревянный].
ქარაბიჭა
karabikha
(ოთხფ.) უდროვოდ მაკე ცხუარის (ნახე ცხოვართან).
ქარაგმა
karagma
ნაკლების ასოს ნიშანი ლექსთა ზედა დასასმელი, титло, знак выпущенных букв, χάραγμα; ქართულსა შინა წერილსა იხმარებიან სამგუარნი ქარაგმანი: საუფლოთა ლესთათჳს ესრეთ ~, ანას ეწოდება საუფლო; [მ]გრგლოვანის ხუცურისთჳს ∞, რომელსა ეწოდება საასომთავრულო და ~ ანუ - არს საზოგადო, ხმარებული მხედრულსა შინა.
ქარაგოზი
karagozi
ქუათა, ანუ კლდეთა ზედა მიკრული რამ ხავსივით.
ქარადული
karaduli
გაწურვილი მაწონი ან მოდუღებული დო.
ქარავანი
karavani
კრებული მოგზაურთა, ჯგუფად მიმავალთა სავაჭროდ ან სალოცავად (ვეფხისტ. 1019, 1063), караван, καραβάνι.
ქარატა
karat’a
ჭიქის კრიალოსანი.
ქარაფი
karapi
დიდი კლდე, სალი, კარკატოვანი (ნახე კლდესთან), утес.
ქარაძენძა
karadzendza
(ბალ.)
ქარახსა, ხარახსა
karach’sa, ch’arach’sa
დიდი ყანწი ჯიხვისა (ნახე სასმისთან).
ქარგა
karga
ოქრომკედის საკერავთ გასაბმელი და გასაჭიმი ჯალდა, пяльцы.
ქარვა
karva
ნივთი ყვითელი და გამჭჳრვალე, პოვებული ბალტიის ზღჳსა და ჩრდილოეთის უკიანის კიდეთა ზედა (ნახე ილეკტრო) (ვეფხისტ. 138, 280), янтарь. თ.ქარაბურ [სპ.].
ქარვასლა, ქარვანსრა
karvasla, karvansra
პანდუქსიონი, ფუნდუკი (ვეფხისტ. 1064), караван-сарай.
ქარვახუთო
karvach’uto
მოთეთრო ქარვა.
ქარი
kari
მოძრაობა ჰაერისა ერთის მხრით მეორისადმე (ფსალ. 1,4; მატ. 8,26 და შემდგომი), ветр, ветер. სახელნი ქართანი, აღწერილნი კომპასსა ზედა, ეკუთნვიან სწავლასა ზღუათა სლჳსასა, რომელია ნავიგაცია, ნაწილი მეთემატიკისა და განმარტება მათი არა ეკუთნვის ქართულსა ლექსიკონსა. ხოლო ქართულად ხმარებულნი სახელნი ქართანი: ნიავი, ნიავქარი, ქარიშხალი, ბუქი, ბორეასი, ზეფიროსი და სხ. იხილენ თჳსთა ადგილთა.
ქარი ზოგგან ჰნიშნავს კიდეთა სოფლისათა (მატ. 24,31).
კუალად ეწოდების სენთა სატკივარსა, რომელიცა ჟამად ჟამად აეშლების, припадок, припадки, ვითარ თიაქარი, ფერდისქარი (იხილე თჳსთა ადგილთა), ნიკრისის ქარები, подагрические припадки, სევდის ქარები, меланхолические или истерические припадки и проч.
ქარიშხალი
karishch’ali
მძაფრი წვიმა ქარიანი (ნახე წვიმასთან),
ქარსალა
karsala
(თევზ.) წურილი თევზი ზღჳსა.
ქარსი
karsi
ცისნატეხი, ანუ ქჳს დანაკი (გამოს. 4:24,25), камень {черный камень похожий на стекло - დავით ჩუბინაშვილის ქართულ-რუსული ლექსიკონი}.
ქარტა
kart’a
ქაღალდი, უფრორე ძველებური ეტრატი (იერემ. 36,2), свиток, харта, бумага, χαρτί.
ქარტლი
kart’li
ზეაღმავალი მტვერი (ისაი. 17,13),
ქარქაბი
karkabi
(მფრ.) შურთხი.
ქარქარაკი
karkarak’i
წყალთაგან გამოყრილი წურილი შეშა.
ქარქაში
karkashi
[სპ.] შთასადებელი ბუდე ხმალთა, ხანჯალთა და მისთანათა (იოან. 18,11), ножны.
ქარქვეტა
karkvet’a
(ბალ.) ბურბურა, რომელიც წნილად ჩაიდება. ს. ბუხ.
ქარქვეტი
karkvet’i
ხმელი კაჭაჭი (ფსალ. 101,3; საქმ. 28,3; შავთ. 106), хворост.
ქარშიკი
karshik’i
ფართო და გრძელი შემოსაკრავი (ნახე საბელთან).
ქარცი
kartsi
უფერული, თეთრად მოყვითალო, ან მოწითანო, рыжий.
ქარწბი
karts’bi
ქუა ჭიკის მსგავსი.
ქასური
kasuri
მაქური (ნახე სასრევთან), оселок.
ქატო
kat’o
ფქჳლის ანაცერი მსხჳლი რიოში (ბარუქ. 6,42), отруби.
ქაფი
kapi
ჯაჭუთ შესაკრავი ზონარი (ვეფხისტ. 435, 1009, 1406).
ქაფი
kapi
პერი, პერული, пена.
ქაფური
kapuri
შედედებული ქაფი ნადუღის ხისა; ამისი ხე იპოვება იაპონიას, камфора, κάμφορα, κάμπουρι.
ქაფქირი
kapkiri
ქიტი ქაფის მოსახდელი.
ქაქანი
kakani
(ვჰქაქანებ) სწრაფი ფშჳნვა დაღალულისა, скорое дыхание от усталости.
ქაღალდი
kaghaldi
ქარტა საწერი, ანუ სათამაშო (ვეფხისტ. 1283), писчая бумага, или крта игральная, თ. ქაღაზ [სპ.].
ქაშანი
kashani
თოვლზედ ანუ შამბზედ გაქელილი ბილიკი (ნახე გზასთან), тропинка.
ქაშანური
kashanuri
თიხის ჭურჭელი, გაელვარებული დამდნარის ტყვივისგან შემზადებულის წასასმელის წამლით. ჰგავს, პირველად მოუტანიათ ქაშანის ქალაქიდამ და სახელიც მისი დარქმევია, муравленная посуда. დაჭრელებულს ჰქვიან მატრაცი. ამასვე უწოდებენ ინგლიზის ჭურჭელს.
ქაშთაჯი
kashtaji
მარცულედად შემზადებული შთასანთქმელი წამალი, აბი, пилюля. თ. ჰაბი [არაბ.].
ქაში
kashi
ფეტჳსა და სხუათა მარცვალთაგან ნახარში ფუშრუკი რძითურთ, каша с молоком, на молоке.
ქაშქანი
kashkani
ჯავშანი სამხარიღლივე (ნახე ჯავშანთან).
ქაშქის წყალი
kashkis ts’q’ali
ნადუღის ქერის ლუდი, пиво.
ქაჩაბური
kachaburi
სამწყემსო დიდი ტორი (ნახე ჯოხთან).
ქაჩალი
kachali
მთიერი, ფუთხიანი, плешивый. თ. ქანჩალ [სპ.].
ქაჩაჩი
kachachi
გაუპობელი ჩლიქი ცხენთა, ჯორთა და მისთანათა (ნახე ფრჩხილთან), копыто.
ქაცვი
katsvi
(ხე) ეკლიანი ხე (ვეფისტ. 679, 699).
ქაჯი
kaji
ავი, მაგნე, ანუ მაცთური (ნახე ალი და ჭიმკა).
ქაჯიანი
kajiani
გიჟი, ხელი ანუ რეტიანი.
ქება
keba
(ვაქებ, ვიქები) ქების წარმოთქმა (ფსალ. 9,23 და 34,18, კუალად. 55:4,10), хвалить, восхвалять, -ся.
ქება, ქებულება
keba, kebuleba
შესხმა, წარმოთქმა, მოთხრობა კეთილობისა და ქველისმოქმედებათა ვითამე (ფსალ. 8,2 და 9,14, კუალად 108,1), хвала, похвала.
ქებული
kebuli
ჩინებული, დიდებული, ნაქები (ფსალ. 21,3 და 47,1), хвальный, препрославленный.
ქედანი
kedani
(მფრ.) დიდი ტრედი გარეული.
ქედი
kedi
თხემი გორათა (ნახე მთა) (ვეფხისტ. 198 და 433), вершина горы.
ქედი
kedi
ზღუასა ზედა წაწურვილი, ესე არს აკრა, ანუ კონცხი (მუნვე, 612), мыс.
ქედი
kedi
კისერი, ქეჩო (მატ. 18,6; საქმ. 15,10; ვეფხისტ. 1361), выя, шея.