![]() |
главная страница
| |||
для вставки символа в форму поиска кликните по нему
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჲ ჳ ჴ ჵ ჶ
• Возможен поиск по грузинскому и русскому слову.
• Грузинские слова можно вводить в форму поиска, выбирая буквы из списка, а также латиницей.
• Для поиска по целому слову (как грузинскому, так и русскому) или по началу слова, вводите запрос как есть.
• Для поиска грузинских слов в теле статьи задавайте запрос с плюсом (+word). Также этим способом можно искать произвольные русские и грузинские буквосочетания (например, по запросу '+острый' находится слово machvili которое переведено, как 'вострый').
• Буквы, отсутствующие в современном грузинском алфавите, не траскрибируются и заключаются в квадратные скобки.
• По ссылке & открываются слова, по техническим причинам не вошедшие в другие буквенные разделы (в источнике эти словарные статьи заключены в квадратные скобки)
• Слово, найденное в теле статьи, выделяется цветом
• к началу
ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჲ ჳ ჴ ჵ ჶ &
слово: ა...
Страницы (по 100 слов): 1 2 3 4 5 6 7
предыдущая следующая
ათასი
atasi
ათჯერ ასი, тысяча. ს. ჰაზარ, თ. მინ.
ათასისთავი
atasistavi
უხუცესი ათასთა (მარკ. 6,21), тысячник, тысяченачальник. ს. ჰაზარაპეტ, თ. მინბაშ.
ათასი, ანუ ათჯერ ასი (1000)
atasi, anu atjer asi (1000)
ათასი
ათეული
ateuli
ნაათალი, მეათედი ნაწილი (ებრაელ. 7:2,4 და შემდეგი) десятина
ათიანი, десяток.
ათვალწუნება
atvaltsuneba
(ავითვალწუნებ) შეძულება, მოძაგება.
ათი ათასი, ანუ ათჯერ ათასი (10.000)
ati atasi, anu atjer atasi (10.000)
ათი ათასი, ანუ ბევრი
ათი მილლიონი, ანუ ათჯერ მილლიონი, ან ათჯერ უშქარი (10.000.000)
ati millioni, anu atjer millioni, an atjer ushkari (10.000.000)
უშქარის უშქარი, რომელია უშტი, ანუ ათი მილლიონი
ათისთავი
atistavi
ათთა ზედა უხუცესი (გამოს. 18,21), десятоначальник, десятник, десятский. თ. ონბაშ, ს. ტასნაპეტ.
ათეული, მეათედი ნაწილი, десятая доля.
ათი, ანუ ათჯერ ერთი (10)
ati, anu atjer erti (10)
ათი
ათლა
atla
(ავსთლი), აჭრა, თხლად ასერვა.
ათრთოლება
atrtoleba
(ათრთოლებს) აკანკალებს, дрожать, трястись (ათრთოლდების).
ათქულეფა
atkulepa
ასულეფა, ძაღლთაგან ენით ამოჭმა წუნიანისა.
ათქჳრება
atk[ჳ]reba
ხორცის გატენა სიმსუქნით ან დაზღმურდლვა.
ხილთა მცირედ სამწიფედ მოსლვა [разбухнуть]
ათცხრამეტური
attschrameturi
მთოვარის მოქცევა (ნახე ზედნადებთან), златое или золотое число.
ათძალი
atdzali
ათსიმიანი საკრავი (ფსალ. 32,2 და 91,3), десятиструнный.
აი!
ai!
აჰა, შორისდებული ჩვენებითი, вот!
აიაზმა
aiazma
ნაკურთხი წყალი სასხურებლად, Άγίασμα, святая вода.
აივანი
aivani
დერეფანი ან ეზო, двор. თ. აივან [სპ.].
აკავლება
akavleba
пускать ростки
აკათისტო
akatisto
დაუჯდომელი ნახე; Αχάθιστος, Акафист.
აკაკი
akaki
(ხე) ბრინჯის ხე, Άχαχια, каркас, акация, дерево.
აკანათი
akanati
სირთ მახე (იხილე მახესთან).
აკანკალება
akankaleba
კუალად ათრთოლება.
აკაპი
akapi
აკაფი (ნახე ალიკაპი)
აკარა, აკრა
akara, akra
ზღვის პირი კლდოვანი, ქედი ზღვიდან წარზიდული, мыс.
აკარვება, აღკარვება
akarveba, aghkarveba
(აღვიკარვებ) გარდანაცუალება ადგილისა კარვებითურთ (დაბად. 13,18), переходить, переселяться станом.
აკაური
akauri
(მფრ.) ასიდა, ჟრუნი (2 სჯული 14,17), цапля. თ. კლევი, ს. კარაპ.
აკელდამა
akeldama
ებრაულად აგარაკი ანუ დაბა სისხლისა (მატ. 27,8; საქმ. 1,19), село или земля крови; ამისგან წოდებულ არს აკლდამა მიწაში შეკრული კამარა მკუდართა გუამთ დასადებად და მისვე ებრაული ლექსისგან დამა მიღებულ არს ქართულად ლექსი დაბა, რომელია სოფელი ან შენობა, ვითარ ახალდაბა, დაბნები, უდაბნო, უდაბური და სხ.
აკვანი
akvani
ჩჩვილთ სარეცელი სარწებელი, люлька, колыбель.
აკვეთა
akveta
(ავჰკვეთ, ავკვეთ) აღსპობა, დაცხრობა, прекращать, переставать.
აკვეცა
akvetsa
აღკვეცა (ავჰკვეც) აკრეჭა თმისა ახალ ნათელღებულისა, ანუ სამღუდელოთა თავისაგან კურთხევის დროს, постригать.
აკვიატება
akviateba
(ავიკვიატებ) ცუდი საქმის გამოკიდება, ან დაჟინება.
(ავეკვიატები) გარდაკიდება, привязываться, навязываться.
აკიდება
akideba
(ავჰკიდებ, ავიკიდებ) დატჳრთვა საპალნითა (ვეფხისტ. 608 და 1100), навьючивать.
აკიდო
akido
ჯაგანი, ხილნი ერთად შებმულნი წნელითა, перевясло, связь, пучек.
აკინძვა
akindzva
(ავჰკინძავ) ქაღალდთ მიკერება ერთმანერთზედ.
აკინჭილება
akinkhileba
აკვიატება.
აკლდამა
akldama
ნახე აკელდამა და საფლავი.
აკლება
akleba
(ავიკლებ) დარბევა, წარტაცება ქონებისა, грабить.
აკოლოთია
akolotia
საგალობელი, წესი, ანუ შედეგი საეკლესიოს ლოცჳსა, служба церковная, Άχολυθία.
აკრა
akra
(კონცხი ნახე) აკარა, мыс.
აკროსტიხი
akrostichi
(კიდურწერილობა ნახე), Άχροστιχίς.
აკუთა
akuta
მცირე თორნე, ანუ ქურასავით ქუაბის სადგამი ქჳსა, плита кухонная.
აკუმი
akumi
არც მამალი, არც დედალი, გინა ქალაბიჭა, Гермафродит, Hermaphroditus.
ალაბასტრი
alabastri
ქუა მარმარილოს უმჯობესი, რომელიც გაითლების ჭურჭლად (მარკ. 14,3), алавастр, Άλάβαστρον.
ალაბულა
alabula
ჩალაბულა, ნოტიოთ სიმღურივე, ჩალითა და ბეწვით ნარევი.
ალაგი
alagi
გზა, ანუ კუალი (ფსალ. 8,8; მარკ. 1,3), стезя, место (იოან. 6,10), უალაგო ალაგას, не у места.
ალალი
alali
(მფრ.) ოლოლი. ს. ჰალალ, თ. ლეი.
ალალო
alalo
ჰარალალო, მსოფლიოთ სიმღერის ჩასართავი, რომელიც გარდაუქმნიათ საეკლესიოს გალობისაგან ალლილუია, ვითა რუსული ай люли, люли, ამისივე ნაკვეთი არს ოროველი, ჰოროველო.
ალამდარი
alamdari
მედროშე, ალანდარი.
ალამი
alami
მომცრო დროშა (ვეფხისტ. 339), штандарт, სპარსულად ალამ.
ანუ ნიშანი რამე შუბთა ზედა და მისთანათა, ან ნაჭერი რისამე ნიშნად (მუნვე, 1299), значек, флаг.
ალანძვა
alandzva
(ავლანზავ) ნაკვერცხალზედ შეგდება გამოსაცხობის პურისა ან მწვადისა საჩქაროდ, რომ გარედამ დაიწვას და შიგნიდამ უმი დარჩეს.
ალაო
alao
ფქვილი დაწვიმული, რომელიც კარგად არ მოიზილება, არც გაღვივდება, закалина.
ალარვა
alarva
(ავლარავ) აქოქლვა, ერთმანერთზედ მიკერება ნაჭერთა გამოჭრილის ტანისამოსითა, რომელსაც შემდგომად დაედება სარჩული და დალიანდაგდება, шить на живую нитку.
ალატა
alata
ალა, საფქვილე ალა {წისქვილის საფქვილე კასრი, чан для муки на мельнице - დავით ჩუბინაშვილის ქართულ-რუსული ლექსიკონი}.
ალაფი
alapi
ნაშოვარი საქონელი ჟამსა ბრძოლისასა (ვეფხისტ. 449), добыча.
ალაფი
alapi
მეფქვილე, ფქვილის მოფარდული, лабазник, Άλερας, мучник თ. ალაფ.
ალაფობა
alapoba
(ვალაფობ) აკლება, დატაცება, აფორიაქება (მუნვე, 56), расхищать.
ალაწოდა
alatsoda
უშვერად მაღალი.
ალდატი
aldati
ალქატი, ანუ ბიცი (იერემ. 17,6) сухота. ს. ალდაჭ.
ალერდი
alerdi
(ბალ.) იონჯა, ნედლი ბალახი, свежая трава.
ალერსი
alersi
საამო სიტყვა, საამოვნო ლაპარაკი, ласка. (ვუალერსებ, ვეალერსები) სიამოვნით შემთხვევა, შეტკბობა (ვეფხისტ. 425, 460 და 463), ласкать,-ся, приветствовать.
ალვა, ალვახაზი
alva, alvachazi
პუნგია, მოდუღებული და დაზელილი თაფლი საჭმელად. თ. ჰალვა [არაბ.].
ალვისხე
alvische
(ხე) სარო, კჳპაროზი (ვეფხისტ. 50 და 78), чинарное дерево. თ. სალვაღაჯ (შავთ. 49).
ალთაფა
altapa
აბრაკი, წურწუმა.
ალი
ali
ცეცხლის ნივთი ზეაღმავალი და მანათობელი (ფსალ. 38,7 და 82,14), пламя, пламень.
ალი
ali
მინდორთა და ტყეთა შინა ავი, მავნე, ქაჯი, леший (მდაბიონი ესრეთ ჰგონებენ და იმერნი უხმობენ ჭიმკად).
ალიზი
alizi
გამოუწვავი აგური (დაბად. 11,3; გამოს. 1,14; ისაი. 9,10), плинфа.
ალიკაპი
alikapi
დანდალი, ხის აღვირი, кляп.
ალიონი
alioni
დილის სინათლის გამოჩენა უწინარეს მზის ამოსლჳსა (დილასთან ნახე), заря утренняя.
ალიოქოთი
aliokoti
არეულება, ამბოხება, тревога, смятение.
ალისარჩული
alisarchuli
(ბალ.) სუნნელი ბალახის ყუავილი, ზაფრანის მსგავსი, ძოწეულის საღებავი.
ალისფერი
alisperi
წითელის ცეცხლის ალისფრად, алый цвет.
ალკაპი
alkapi
ფარდა საკრავთა {საკრავის ფერდა - საბას ლექსიკონი.}.
ალმაგი, იალმაგი
almagi, ialmagi
საომარი სამოსელი, ჯაჭუთა გარეგან საცმელი.
ალმასი
almasi
თუალი პატიოსანი (ადამასი ნახე), алмаз.
ალმაცერი
almatseri
შეღმად ირიბი, ვითა გაშლილის თითების ცერი შეღმა დადგება.
ალმედად
almedad
მხარიღლივ (დარეჯანიანში კარი 9).
ალმური
almuri
ცეცხლის ალი კუამლითურთ შავწითლად აღმავალი (საქმ. 2,19), курение дыма, буря.
ალნება
alneba
ნახე შეალნება
ალო
alo
ნახნავი მიწა მიზდად გუთნისდედისა, მეხრეთა, чередовое пахание на шести или на восьми быках, შებმულთა ხართა და სხ.
ალო
alo
საბრი, ნაწვეთი სუნნელთა ბალახთა (ქებ. 4,14), алой (იოან. 19,39), алое, Άλόη.
ალოვნება
alovneba
ალოს მოხნვის დრო.
ალუბალი
alubali
(ხე) ბალღოჯი, вишня.
ალქატი
alkati
მსუბუქი, მჩატე, დამშხალული (ვეფხისტ. 249 და 1455), рыхлый, дряблый.
ალღო
algho
ნადირთაგან გრძნობა მონადირეთ მიპარვისა, чутье, сметливость.
კაცთაგან მიხდომა მომავლის განსაცდელისა, предчувствие.
ალყა
alqa
აბრეშუმის ძალი, ანუ მეტალლთ სიმი საკრავთათჳს, струна.
გარშემო დადგომილი ლაშქარი (ვეფხისტ. 967, 971 და 1217).
ალჩუ
alchu
ვეგის ზევითი გვერდი რაოდენვე ჩაღრმავებული, жох, რომლისაც მეორეს გვერდს ჰქვიან თოხანი, бок, თაფი, ჭუტი.
ამაგი
amagi
ზრუნვა, გულს მოდგინება, ვითარცა ამაგი და ჭირნახული, заботы и труды.
ამალი
amali
ანაზდად შიმშილით მიბნედა (ვეფხისტ. 393)
ამალი
amali
ზურგით ტჳრთის მზიდავი მუშა, носильщик, ношак. თ. ჰამალ.
ამანათი
amanati
ბერძულად საწინდარი, Άμανέτι, залог, заклад
რუსულად მზევალი, Аманат, заложник.
ქართულად ანაბარი, ე.ი. ნივთი მიბარებული ან გაგზავნილი ვისთანმე, вещь, отданная под сохранение, или посылка.
ამაო
amao
ცუდი, უქმი, ბედითი (ფსალ. 5,2 და 11,9), суетный.
ამაოდ მორწმუნე
amaod mortsmune
ცუდმორწმუნე, გარდამეტებით მჩემებელი ღვთის მსახურებისა, ანუ რეგუნულად დამჯერებელი სიცრუვისა, суевер.
ამაოდ
amaod
ცუდად (ფსალ. 3,7; მარკ. 7,7), всуе.
ამაოება
amaoeba
დაუდგრომელობა, უხანობა საწუთროსი (ფსალ. 4,2; ეკლესიასტ. 1,1), суета.
ამაოხრებელი
amaochrebeli
{ნახე აღოხრება}.
ამარად
amarad
მისს ნებაზედ, ანუ მისის იმედით, ვითარ დაშთომილი ღვთის ამარად, оставаться на произвол божий, на волю божию, შენს ამარად, в надежде на тебя.
ამართვა
amartva
(ავმართავ) აღმართება, მაღლა აწევა და დადგენა საჩინოდ (ვეფხისტ. 399).
ამარტა
amarta
ეშმის ქუა (ვეფხისტ. 264), яшма камень.
ამაღლება
amaghleba
(აღვამაღლებ, ავმაღლდები) მაღლა აწევა, ანუ ასლვა (ფსალ. 9,13 და 32; კუალად 26,6; კუალად 29,1), возносить,-ся, возвеличивать
დღესასწაული შემდგომად პასექისა მეორმოცესა დღესა მოსახსენებელად ხორცითა ზეცად ქრისტესისა, вознесение.